Google Scholar is gegroeid.

En wéér komt Google Scholar in een onderzoek fantastisch uit de bus! Eerder besprak ik al enkele artikelen over Scholar in dit blog (http://74120.weblog.leidenuniv.nl/2009/07/23/title-205). In een nog niet gepubliceerd artikel van Chen* wordt op overtuigende wijze aangetoond dat Scholar steeds beter scoort. Chen onderzocht de dekking van Scholar met betrekking tot een achttal databases. Hij reproduceert een onderzoek uit 2005, waarin Scholar nog niet zo overtuigend scoorde. Wat bleek in 2010: Scholar biedt 100% dekking voor Emerald, JSTOR. Project Muse scoort 98%. ACS (een chemisch bestand), Oxford University Press, SpringerLink en University of Chicago Press scoren ook 100%. Alleen ERIC blijft wat achter in de resultaten; dat blijkt veroorzaakt door het feit dat Scholar een groot aantal referenties van ERIC als "niet-wetenschappelijk" beschouwt. Dat betreft vooral grijze literatuur. Alle wetenschappelijke artikelen uit ERIC werden 100% gevonden. Dit gevoegd bij resultaten van eerdere onderzoeken (oa Cambridge Journals, Highwire Press, Pubmed, Sage en ScienceDirect allen tussen 95% en 100%) maakt duidelijk dat Scholar inmiddels een zeer volledige bron is geworden voor wetenchappers. Een vraag die Chen dan ook terecht stelt is of bibliotheken nog langer licenties moeten onderhouden op bibliografische bestanden zónder fulltext. Ook de inhoud van ons informatievaardigheidsonderwijs moeten we maar eens onder de loep nemen. Al die lastige interfaces van databases kunnen we misschien wel gaan overslaan. We kunnen ons beter gaan richten op selecteren en beoordelen van resultaten, want die krijg je in overvloed, met Scholar!  

 

 * Xiaotian Chen. Google Scholar’s dramatic coverage improvement five years after debut. Serials Review (2010). In Press. 

Smeltende gletschers en informatievaardigheid

De laatste 20 jaar houdt een internationale groep wetenschappers onder de noemer Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)(ook wel bekend als VN klimaat panel) zich bezig met het monitoren van het klimaat en klimaatverandering. Het IPCC heeft zich ontwikkeld tot een gezaghebbend orgaan over deze materie, en ontving zelfs de Nobelprijs voor de Vrede voor haar werkzaamheden,  tót het vierde rapport in 2007 verscheen. Critici, van politici tot wetenschappers, buitelden over elkaar heen, want er werden nogal wat onzorgvuldigheden in het rapport gevonden. Zo bleek dat Himalaya-gletschers helemaal niet zo snel smolten als was beschreven, en werd in het rapport gemeld dat bij een stijgende zeespiegel maar liefst 55% van Nederland blank zou komen te staan, terwijl slechts 25% van de Nederlandse in de ark moet plaatsnemen. Vanwege alle commotie werd besloten dat een onderzoekscommissie, waarin oa Dijkgraaf, moest uitzoeken hoe het zo ver had kunnen komen. Hun eindrapport verscheen op 30 augustus. In de pers lekte al uit dat het IPCC gebruik had gemaakt van scripties van studenten en artikelen uit een bergsporttijdschrift. Het eindrapport van de onderzoeksocmmissie, te vinden op de website van deze commissie, rept ook uitgebreid over onzorgvuldig gebruik van literatuur. Uit de Nederlandse samenvatting:  
"Het gebruik van zogenaamde ‘grijze literatuur’ uit ongepubliceerde of niet peer-reviewed bronnen staat ter discussie, hoewel dergelijke informatie- en gegevensbronnen vaak relevant zijn en geschikt voor opname in de assessmentrapporten. Problemen ontstaan doordat auteurs zich niet houden aan de richtlijnen van het IPCC voor de evaluatie van dergelijke bronnen en omdat die richtlijnen te vaag zijn, zo stelt de commissie. Het IPCC moet die richtlijnen specifieker maken en bepalingen toevoegen over de toelaatbaarheid van bepaalde soorten literatuur, en strikt op de naleving ervan toe zien. Zo kan worden gegarandeerd dat ongepubliceerde en niet peer-reviewed literatuur als zodanig wordt aangemerkt."
Zie hier het belang van het onderwijs in informatievaardigheid geillustreerd! Onderwijs waarin niet alleen zoeken naar informatie aan bod komt, maar vooral nadruk ligt op het wetenschapppelijk publicatieproces (wat is peer-review?) en het selecteren van kwalitatief goede bronnen. Het is jammer dat er eerst iets écht mis moet gaan, maar we hebben nu wél wat in handen om onderwijs te overtuigen dat informatievaardighed toch heus een academische vaardigheid is!